Vliegbestemming.

12 juli 2013 § Een reactie plaatsen

tsietsi1Zou het leven en zijn verdere politieke carriѐre nou heel anders zijn verlopen als Tsietsi Mashinini, zoals oorspronkelijk was gepland, in Nederland was aangekomen? Daar was voor hem in ieder geval een studentenvisum geregeld. Het is er niet van gekomen omdat Tsietsi en zijn makkers op hun doorreis in Lusaka een op Londen klaarstaande Boeing 747 toch net iets imposanter vonden dan de gereedstaande en voor hen kennelijk wat minder ogende DC10 met dezelfde bestemming. Het zou voor de jongens bij aankomst in Londen echter een wereld van verschil maken. Lynda Schuster legt in haar boek “A Burning Hunger” uit waarom. De versmade DC10 vloog namelijk naar het Londense vliegveld Heathrow waar je dan met voor Nederland geldige papieren zonder problemen over kunt stappen voor het laatste stukje naar Amsterdam. De Boeing arriveerde echter op het andere vliegveld van Londen, Gatwick, en om van dat vliegveld naar Heathrow te komen moet je eerst door de Engelse douane, iets wat niet lukt als je voor Engeland geen geldig visum hebt om met het openbaar vervoer van Gatwick naar Heathrow te rijden. Na veel gedoe bleef Tsietsi en zijn metgezellen Barney en Selby een gedwongen terugkeer naar Lusaka op een eerstvolgende vlucht bespaard en werden zij door vertegenwoordigers van het ANC in Londen opgevangen. Tsietsi betoonde zich allesbehalve dankbaar jegens het ANC dat hun uit de brand had geholpen. Als militante activist uit het kamp van de Zwarte Bewustzijnsbeweging was hij fel gekant tegen het ANC en hij stak zijn weerzin tegen de leden van het ANC dan ook niet onder stoelen of banken. Hij beschouwde die als een stelletje verachtelijke zwakkelingen aan het lijntje lopend van blanke communisten. Het werd zijn ANC-gastvrouw op een goed moment te gortig om een stelletje ondankbare fanatiekelingen, met Tsietsi voorop, nog langer gastvrijheid te verlenen. Zij wees het drietal de deur. Gelukkig beschikte het in weerwil van de breuk met het ANC over voldoende geld om andere woonruimte te huren en studiegeld te betalen. Niet alleen door linkse clubs van socialisten, Maoȉsten en Trotskisten in Engeland, maar ook elders in Europa werden Tsietsi en zijn vrienden vervolgens graag geziene gasten voor lezingen over de strijd tegen de apartheid. In november 1976 werd Tsietsi uitgenodigd door de Socialistische Werkers Partij van de Verenigde Staten voor een lezingentour door het land. Interessant genoeg werd de handel en wandel van de prominente balling Mashinini in de Zuid-Afrikaanse pers niet doodgezwegen. De Sunday Times zag in die uitnodiging van een Amerikaanse socialistische partij het bewijs hoezeer Tsietsi in links Europa al was gehersenspoeld. De krant schreef onder de schreeuwende kop: Tsietsi Trained at Vanessa’s Red School’, hoe de schooljongen van de Soweto Opstand intensieve training kreeg in het “Rode Huis” – de “school voor revolutionairen” die was opgezet door de Britse actrice Vanessa Redgrave in een landhuis in Derbyshire. Gaandeweg zijn zegetour waar Tsietsi werd toegejuicht als de revolutionair pur sang begonnen zijn kompanen zich steeds ongemakkelijker te voelen over zijn eigengereidheid en zijn niet meer te pruimen arrogantie.tsietsi2

De breuk met zijn medestrijders kwam toen die ontdekten hoe Tsietsi het voor elkaar had gekregen om steun te krijgen van de toenmalige president Generaal Obasanjo van Nigeria om daar zijn eigen bevrijdingslegertje op te zetten. Daarmee zou Tsietsi de in zijn ogen slappe hap van het ANC en het Pan Africanist Congress (PAC) eens een onversneden revolutionair poepje laten ruiken. Het is jammer dat Lynda Schuster in haar boeiende ontrafeling van Soweto jongeren in ballingschap nogal spaarzaam is met de aanduidingen van het tijdsverloop waarin Mashinini verstrikt raakte in de door hem ontketende richtingenstrijd. Maar het moet ergens medio 1977 zijn geweest dat opnieuw de Sunday Times een artikel publiceerde onder de kop: “Mashinini to Head New Force”. Volgens dat artikel zou de Nigeriaanse Regering bezig zijn met de opbouw van een nieuwe bevrijdingsorganisatie met als kern zo’n 180 zwarte Zuid-Afrikaanse studenten in ballingschap onder leiding van Tsietsi Mashinini. Dat roept dan de vraag op hoe het tegen die tijd Mbuyisa Makhubu was vergaan? Ook hij had net als Tsietsi nagenoeg in hetzelfde tijdsverloop eenzelfde vluchtroute afgelegd met Botswana als tussenstop. En het is aannemelijk dat Mbuyisa ook medio 1977 in Nigeria terecht is gekomen. De vraag is dan bij wie Mbuyisa zich toen heeft aangesloten of onder wiens hoede hij daar werd genomen. Het blijft een intrigerende vraag.

Getagd: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Vliegbestemming. voor pjvandenakker.

Meta

%d bloggers liken dit: